Mijn collectie (3): Mexico

Op een vakantie gaan terwijl er een groot toernooi gaande is. Dat is toch wel een van mijn slechtste ideeën van de afgelopen jaren. Dan moet je ook nog eens nagaan dat Oranje ook nog eens meedeed op zo’n toernooi. Maar zo heel af en toe komen er hele mooi dingen van slechte ideeën. Zo ook in de zomer van 2014. De zomer van Arjen en Robin, van Memphis en Tim, de zomer van Louis van Gaal. De zomer van ons allemaal eigenlijk.

Er zijn vrij weinig momenten dat ik met mijn mond vol tanden sta. Niet omdat ik overal verstand van heb, maar meer omdat ik vaak wel iets kan zeggen wat nuttig klinkt. Een van die spaarzame momenten dat ik het even niet meer wist vond plaats na de 5-1 overwinning op Spanje. Nu nog overigens. Wat moet je daar nu nog van zeggen. Vervolgens kwamen die overwinningen tegen Australië en Chili en hadden ‘we’ opeens weer hoop. Mexico zou de volgende halte worden. Niet alleen voor Oranje maar ook voor mij persoonlijk. De vakantie naar Mexico was al een hele lange tijd geboekt en ik ging de achtste finale dus kijken in het hol van de leeuw. Of ik daar blij mee moest zijn, wist ik eigenlijk niet. Er iets aan veranderen kon ik ook niet dus ik had weinig keus.

Ik had mijn locatie voor de wedstrijd al flink van tevoren uitgekozen. Een Nederlands cafeetje in Playa del Carmen. Helaas was ik niet de enige met dat idee en dus werd het gewoon de lobby van het hotel. Dat was uiteraard omgebouwd tot bioscoop aangezien de Mexicanen zelf de wedstrijd ook niet wilde missen. In de dagen voorafgaand aan de wedstrijd had ik een goede band opgebouwd met een van de werknemers van het hotel. Een beetje stoer doen tegen elkaar. Hij wist zeker dat Mexico ging winnen en ik dacht daar natuurlijk anders over. Hij durfde een weddenschap aan. Won Mexico dan kreeg hij mijn Oranje shirt. Zou Nederland doorgaan naar de kwartfinale dan kreeg ik zijn Mexico shirt.

We weten uiteraard allemaal nog hoe die wedstrijd liep. Toen de negentigste minuut naderde werd ik banger en banger. Dat shirt maakte me toen even niet uit maar ik wilde wel dat Oranje door ging. Belangrijkste reden was dat ik totaal geen zin had om nog een kleine twee weken in een Mexicaans hotel te zitten terwijl zij nog in het toernooi zaten. Gelukkig hadden wij Wesley, Arjen en Klaas-Jan. Zijn praatjes die ik vanaf de goal van Dos Santos tot de goal van Sneijder had gehoord waren voorbij. Nu kon ik praten en was hij stil. Mijn nieuwe Mexicaanse vriend was wel zo sportief om inderdaad het shirt te geven. Ieder jaar op 29 juni stuur ik hem een bericht: ‘No era penal’. Het enige wat ik terugkrijg is een middelvinger. Achteraf was dit misschien wel de mooiste wedstrijd die ik niet in een stadion heb bekeken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s