Mijn collectie (2): Xavi

Wanneer je als kind met je ouders in de buurt van Barcelona op vakantie bent, dan kan een bezoek aan Camp Nou natuurlijk niet ontbreken. Of het nu je eerste keer is of dat je er al zes jaar op rij bent geweest. Eerst een rondleiding doen en daarna al je zakgeld verbrassen in de fanshop. Zo zag mijn zomer er in ieder geval jaarlijks uit. Regelmatig was de vraag of ik nu het nieuwe thuis- of uitshirt aan zou schaffen. Altijd was de uitkomst hetzelfde. Ik kocht ze gewoon allebei.

Het was in de zomer van 2007 en FC Barcelona had één aspect in het shirt rigoureus aangepast. Ter ere van het vijftig jarig bestaan van Camp Nou was er grote krans om het logo geplaatst. Ik vond het persoonlijk een beetje teveel van het goede maar ach. Dat ik het shirt ging halen, dat stond voor mij al vast. Maar dan komt het grootste dilemma. Welke naam en welk nummer werden op het shirt gedrukt. In die tijd had ik nog altijd het gevoel dat een shirt niet af was zonder bedrukking. Of je nu je eigen naam er op zette of die van je held. Een shirt zonder bedrukking is niet af. Ronaldinho was mijn grootste held, nog steeds overigens. Maar ik besloot om Ronaldinho op het uitshirt te plaatsen. Dan bleven er natuurlijk nog genoeg kandidaten over. Samuel Eto’o, Thierry Henry, Deco, Lionel Messi. Maar mijn keuze viel op geen van hen.

Ik ben altijd fan geweest van spelers die minder in de spotlights stonden dan andere. Ronaldinho is daar een uitzondering op. Xavi was daarom voor mij een voorbeeld. Heerlijke voetballer, een denker. Een schaker bijna. Zo iemand die niet altijd de lof kreeg die hij verdiende. Dat vond, en dat vind ik nu nog steeds, altijd zo zonde. Zonder spelers als Xavi was een ploeg als FC Barcelona echt stukken minder. Door hem op mijn rug te plaatsen wilde ik hem eigenlijk een hart onder de riem steken ook al weet ik echt wel dat hij dat niet nodig had. Aan de andere kant was ik ook gewoon een fan die het heerlijk vond om naar een voetballer als Xavi te kijken. Dat shirt heb ik vaak met trots gedragen tijdens de training. Soms, maar dan ook maar heel soms, voelde ik een beetje de magie die Xavi ook had. Jammer genoeg moest ik dat gewoon laten zien op een knollenveld in een van de lagere amateurklassen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s