#staystrongappie

Het was 12.53 toen mijn telefoon oplichtte. Kutzooi! #appie was het bericht dat ik las, meteen gevolgd door een appje met: Dag verziekt. Wat een kutbericht. Ik durfde gewoon niet verder te lezen. Goed nieuws kon het niet zijn en slecht nieuws kon eigenlijk maar één ding betekenen. Misschien als ik het bericht niet opende dat het dan niet waar was. Was het maar zo. Kon ik er maar iets aan veranderen. Minutenlang heb ik op de bank gezeten, starend naar een witte muur. In stilte, in gedachte verzonken.

Kippenvel over heel mijn lijf. Koude rillingen. Het voelde alsof ik hem persoonlijk kende, iets wat ik niet deed. Wel heb ik hem talloze keren zien voetballen. Natuurlijk zijn wedstrijden in het eerste van Ajax en bij Jong in de Jupiler League. Het vaakst zag ik Abdelhak Nouri zien voetballen in de jeugd van Ajax. Het is de allergrootste talent wat ik ooit in mijn leven heb zien voetballen. Nee dat zeg ik nu niet uit medelijden, het is de waarheid. Zo ontzettend goed, zo ontzettend getalenteerd en zo ontzettend gretig, perfect bijna. Zo’n klein mannetje die voetbal kon veranderen in kunst. Een steekpass van hem was als een abstract schilderij. Je zag dat die pass er was, maar alleen de maker kon het begrijpen.

Ze zeggen wel eens dat clubliefde deze dagen niet meer bestaat. Dat alles draait om geld. Abdelhak Nouri was een van de kleine lichtpuntjes. Aanvoerder worden van Ajax 1, dat was zijn grootste droom. Appie wilde niet verhuurd worden want hij wilde zich bewijzen in zijn Amsterdam bij zijn Ajax. Lief vragen aan Lasse Schone of hij alsjeblieft die vrije trap mocht nemen tijdens zijn debuut. Daarna wijzend naar zijn rugnummer, doelend op het komende kampioenschap van Ajax. De 34e zou dat moeten worden voor Ajax. De eerste van Appie.

Nouri had alles, Nouri had talent, kwaliteit, een goede kop en de gunfactor. Dat laatste wordt hem nu weggenomen. Er wordt hem geen herstel gegund. Het enige wat ons rest is bidden, hopen en duimen. Abdelhak Nouri was meer dan een geweldige voetballer, het was gewoon een prachtig mannetje. Geliefd bij iedereen en dat komt niet zomaar. Appie ging de voetbalwereld zo veel geven in de komende jaren en dat hadden we nodig. Maar nu is het moment dat hij ons nodig heeft en dan kunnen we niets doen. Het leven is niet eerlijk. De jongen met de eeuwige lach laat ons achter met een eeuwige traan. #staystrongappie


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s