De allerbeste

Het is nu even zomerstop maar normaal gesproken kunnen we in de Eredivisie van ontzettend veel talent genieten. Een kweekvijver wordt het ook wel eens genoemd. Wereldtoppers in de dop die zich in ons landje kunnen ontwikkelen. Als je dan een keer een ouder speler ziet dan is hij of aan het afbouwen of de Eredivisie is simpelweg zijn top. Maar een enkele keer komt er iemand van boven de 25 die hier niet komt om af te bouwen. Als zo’n zeldzaam type speler langskomt in de Eredivisie, dan moet je er met volle teugen van genieten.

In de zomer van 2014 gonsde het van transfergeruchten rondom het Philips Stadion. Steven Defour zou naar alle waarschijnlijkheid het middenveld van PSV gaan versterken. De Belg speelde op het WK in Brazilië en als we elke nieuwssite moesten geloven dan moest hij PSV weer een titel gaan bezorgen. Maar een handtekening bleef heel lang uit, te lang eigenlijk. En toen, eigenlijk uit het niets, kwam Marcel Brands met een verrassende naam uit de hoge hoed. Andrés Guardado. In Nederland was hij niet bekend, in eigen land was hij een grootheid. Mislukt bij Valencia en ook een uitleenperiode aan Bayer Leverkusen leverde niet het gewenste resultaat op.

Vanaf dag één zag men al dat PSV een topper had binnengehaald. Zijn eerste balcontact in zijn eerste wedstrijd tegen Vitesse bezorgde de Arnhemmers meteen een grote kans. Een handje in de lucht van Guardado naar de fans was het gevolg. Een excuses naar het publiek. Alsof hij wilde zeggen dat het niet nog een keer ging gebeuren, dat niemand bang hoefde te zijn. Wat er in de minuten daarna gebeurde heeft eigenlijk geen uitleg nodig. De Mexicaan strooide met passes, een werklust waar je U tegen zegt en een inzicht waar menig schaker jaloers op is.

Twee Johan Cruijff Schalen, twee kampioenschappen en overwintering in de Champions League. Mede mogelijk gemaakt door Andrés Guardado. Hij zette het gehucht Knegsel op de kaart want zij hadden een nieuwe inwoner die ook nog eens de beste speler van de Eredivisie was. Een Mexicaan die nimmer door het ijs zakte, die opstond als het moeizaam ging, een speler was iedereen van genoot. Stijlvol als het moest, meedogenloos als daar om gevraagd werd. Een type Guardado komt eens in de zoveel tijd voorbij en daar moet men van genieten. Drie jaar lang, iedere wedstrijd werd hij aanbeden door PSV’ers maar ook door iedere voetbalminnende Nederlander.

Een parel verdwijnt uit onze competitie. Zijn aanwezigheid gaat gemist worden, maar de herinneringen zullen nooit verdwijnen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s