Hoe het ijzer de weg naar goud versperde

auteur: Theo van Eert

Geboren worden in het verkeerde land. Dat klinkt wat heftig, maar in de geschiedenis van het voetbal zien we het meer dan eens terug komen. Ryan Giggs, twee decennia een absolute superster bij Manchester United, zagen we door zijn komaf nooit op een groot toernooi. In 2016 plaatste Wales zich voor het eerst voor een eindronde, maar toen was Giggs al gestopt met profvoetbal. Jari Litmanen, van hetzelfde laken een pak. De Fin speelde maar liefst in vier decennia profvoetbal, maar wist zich met Finland nooit te kwalificeren voor een WK of EK. Zo maar twee spelers die in de jaren negentig de kans te schitteren op een internationaal toernooi aan zich voorbij zagen gaan door simpelweg hun nationaliteit.

In 1996 veroverde Matthias Sammer met Duitsland de Europese titel op het toernooi in Engeland. Sammer werd dat jaar ook uitgeroepen tot de beste speler ter wereld. Een jaar later pakte hij met Borussia Dortmund de Champions League ten koste van Juventus. Een zware knieblessure versperde voor Sammer de weg naar een wereldtitel met Dortmund. De Duitsers wonnen de finale in Tokyo van het Braziliaanse Cruzeiro, maar Sammer deed niet mee. Geen wereldbeker op clubniveau in 1997 en geen wereldbeker met de nationale ploeg in 1990. Dit laatste feit vanwege een ijzeren gordijn dat neer was gelaten op Europa.

Matthias Sammer werd op 5 september 1967 geboren in de Oost-Duitse stad Dresden, plat gebombardeerd in de Tweede Wereldoorlog in de februaridagen van 1945. De maand en het jaar waarin ook het lot van Matthias Sammer bepaald zou worden door Stalin, Roosevelt en Churchill op de Conferentie van Jalta. Besloten werd om na de oorlog Duitsland op te delen in twee gedeeltes. West-Duitsland kwam onder democratisch bestuur te staan en moderniseerde met de rest van West-Europa mee. Oost-Duitsland, ook wel bekend als de DDR, werd een socialistische heilstaat waar gelijkheid hoog in het vaandel stond. Het was hier dat Sammer het levenslicht zag. De eenwording van Duitsland na de val van de Berlijnse Muur in 1989, kwam voor hem een maand te laat.

Op 8 juli 1990 trapten Duitsland en Argentinië af voor wat een van de saaiste WK-finales uit de geschiedenis van het mondiale voetbal zou worden. Een strafschop in de vijfentachtigste minuut van de wedstrijd leverde Duitsland de wereldtitel op. Pedro Monzón van Argentinië werd de eerste speler ooit die tijdens een WK-finale de rode kaart voorgehouden kreeg en Franz Beckenbauer veroverde nu ook als trainer het goud op een WK, nadat hij in 1974 als speler dit al had gepresteerd. Matthias Sammer maakte zich die zomer op voor een transfer van Dynamo Dresden naar VfB Stuttgart. De muur was geslecht en Duitsland weer herenigd. En Sammer zou in 1996 de beste van de wereld worden. Een schrale troost voor het mislopen van de wereldtitel.

matthias-sammer-2

 

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s