Walking with Memphis

‘€3,20 s’il vous plaît.’ Ik graai in mijn broekzak om wat kleingeld bij elkaar te sprokkelen. ‘Je n’ai pas besoin du reçu.’ Ik loop zonder bonnetje maar met twee kleine gebakjes door de binnenstad van Lyon. Eenmaal aangekomen bij mijn bestemming bel ik aan. Mijn hart klopt in mijn keel, de zenuwen gieren door mijn lijf. Dan gaat de deur open, ‘Kom binnen vriend, dat is een tijd geleden man.’ Memphis Depay is de man die de deur opendoet. Ik hoor het jullie denken en het antwoord is ja. Memphis heeft inderdaad een hoed op. Maar geen normale hoed, het is een feesthoed met heel groot ‘23’ er op.

Vandaag is een van de grootste talenten van Nederland jarig. ‘Hoezo neem jij gebak mee, de jarige trakteert toch altijd.’ ‘Dat klopt’, zeg ik tegen hem. Dan zie ik de verbijstering in zijn gezicht. ‘Fuck vriend, ik ben het serieus vergeten man.’ Met een grote hug feliciteren we elkaar. Na het eten van mijn gebakjes gaan we de stad in. Beide gehuld in een dikke winterjas met bijbehorende muts. Memphis heeft zelfs nog schoenen die er bij passen, maar zo fashionable ben ik dan weer niet. ‘Sorry Memphis maar ik moet het vragen. Vind je het niet kut dat je hier nu bent?’ Heel even zie ik ‘m denken. ‘Wat denk je zelf, nog niet een klein beetje. Natuurlijk wilde ik slagen bij United, maar hier krijg ik een nieuwe kans om me verder te ontwikkelen.’ Ik besluit de andere kant op te lopen, weg van die man die ons redde tegen Australië op het WK van 2014. ‘Waar ga je heen bro?’ Ik zei dat ik geen zin had om zo’n standaard gesprek te voeren met een verwend voetballertje. ‘Oké ik voel je, maar dat doe ik nu al jaren man. Iedereen praat zo in deze wereld. Wil je een eerlijk antwoord? Nee, ik vind het niet kut dat ik hier nu ben. Ik vind het wel kut dat ik niet kon schitteren op Old Trafford. Dat stadion is gruwelijk broer. We zien het wel hoe het loopt.’

Ik moet eerlijk bekennen dat vooral Memphis het woord voert tijdens onze wandeling. Als een kind in de snoepwinkel blijf ik hem aankijken. Dit is een van de grootste talenten die ik ooit live heb zien voetballen. ‘Sorry dat ik je onderbreek Memphis, maar damn wat was jij goed zeg’, zeg ik tegen hem. ‘Dus dat ben ik niet meer?’ Wat is hij scherp, net zo scherp als wat wij zagen in het shirt van PSV. ‘Ik vind het gewoon zo zonde man. Iedereen faalde als de nieuwe Ronaldo in Manchester. Jij had hem kunnen opvolgen.’ Ik verbeter me echt heel snel: ‘Jij gaat hem opvolgen!’ Precies op dat moment breekt de zon door in Lyon. De lichtstralen vallen precies op het gezicht van Memphis. Hij straalt en dat gaat hij ook doen op het veld, dat weten we allebei zeker. ‘Ik moet snel gaan man, die gebakjes moeten er ook weer af.’ Zoals Mozes de zee in tweeën scheidde, zo gaan de wolken uiteen als Memphis richting het trainingscomplex van Lyon loopt. Ik kijk op mijn horloge, 13.02 uur. De geboortedatum van Memphis en mezelf. ‘Hou je taai vriend’, roep ik nog snel naar hem. Zijn duimpje gaat omhoog. Ik weet niet waarom, maar ik voel dat die jongen het nog gaat maken.  Misschien lacht iedereen me nu uit, maar Memphis Depay gaat het maken. Ik kan dan over een aantal jaar zeggen: I was walking with Memphis. ‘Gefeliciteerd man!’

memphis


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s