Foto en zijn verhaal: Cannavaro & Pirlo

canpirHet staat 3-2. Alessandro Del Piero wandelt door het Olympiastadion in Berlijn richting de Franse doelman Fabien Barthez. Honderdtwintig minuten voetbal daarvoor hadden geen winnaar opgeleverd in één van de meest memorabele wedstrijden ooit gespeeld op een eindtoernooi. Niet in de laatste plaats omdat het de finale betrof van het wereldkampioenschap voetbal, gehouden in Duitsland. Maar ook omdat de hele wereld getuige was van wat er gebeuren kan als je Zinédine Zidane beledigd. De Franse superster moest zijn team voor de tweede maal in de geschiedenis het goud gaan bezorgen op de mondiale eindronde. Het had er 110 minuten lang alle schijn van dat Zizou de kroon op zijn werk zou gaan zetten. Maar met nog tien minuten spelen liet hij zich lelijk provoceren door Marco Materazzi. De vermoeidheid en de emotie grepen Zidane bij de strot en hij plantte in een opwelling zijn hoofd op het borstbeen van de Italiaanse verdediger. Rood. Einde oefening voor ‘Zizou’, die zijn land in de reguliere speeltijd met een penalty op 1-0 had gebracht. Dat uitgerekend Materazzi de 1-1 voor zijn rekening had genomen, maakte de avond des te heroïscher.

Hoewel de foto van een voorover buigende Zidane en de stervende zwaan Materazzi, zelf ook niet vies van een ietwat hardere ingreep dan noodzakelijk, symbolisch werd voor de wedstrijd, was er één foto die nog meer tot de verbeelding sprak. Het incident tussen Zidane en Materazzi symboliseerde de nederlaag van Frankrijk. Maar de zege van Italië wordt het best gepakt in de afbeelding van Fabio Cannavaro. Na de verlenging zijn de ploegen van Marcello Lippi en Raymond Domenech veroordeeld tot de loterij der strafschoppen. David Trèzeguet had namens Frankrijk gemist. Het staat 3-2 en Alessandro Del Piero wandelt door het Olympiastadion van Berlijn richting de Franse doelman Fabien Barthez. In de middencirkel hangt Andrea Pirlo, zich bewust van de naderende wereldtitel, over de schouders van zijn kapitein. Pirlo hangt als een bontkraag om de schouders van Fabio Cannavaro. Liefdevol, zoals stelletjes in Parijs naar de Eiffeltoren staren vanaf hun balkonkamer, zo stonden de twee Italianen te kijken naar de wandelende Del Piero. Wekenlang samen opgetrokken, een finale waar de vonken van afspatte en dan zo dicht bij het eerste mondiale goud sinds 1982 zijn. Onsterfelijkheid lonkte.

Maar Fabio Cannavaro oogde fris. Waar de Franse captain Zidane zich had laten verleiden tot een puberaal vechtpartijtje, daar was de Italiaanse aanvoerder een oase van rust gebleken gedurende het toernooi. Haast geen overtredingen nodig gehad, met 1 meter 76 de absolute baas zijn in de lucht, 690 minuten voetbal in de benen en slechts twee tegengoals moeten slikken. Cannavaro oogde alsof hij nog drie finales kon spelen. Maar niet alleen dat. Cannavaro keek als een winnaar, de Fransen radeloos door de waanzinnige actie van hun aanvoerder. Hij, Cannavaro keek naar zijn manschappen die de beslissende veldslag in hun voordeel aan het beslissen waren. In uitgerekend zijn honderdste interland tilde Fabio Cannavaro de wereldbeker in de Berlijnse hemel. In 2006 werd hij als verdediger onderscheiden met de Ballon d’Or. Een prijs die normaal gesproken weggelegd zou moeten zijn voor Zinédine Zidane. Maar die verloor zijn hoofd. En later de wereldbeker. Aan Fabio Cannavaro. De echte hoofdrolspeler van de WK-finale van 2006.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s