Een lach met tranen

Auteur: Theo van Eert

De dood lacht naar ons allemaal. Het beste wat we kunnen doen, is terug lachen. Woorden van Marcus Aurelius, keizer van het Romeinse Rijk in de tweede eeuw na Christus. Een kleine 2000 jaar later bleek zijn quote de keiharde waarheid. Op 25 januari 2004 ontvouwde zich een uiterst macaber tafereel voor de ogen van televisiekijkend Portugal. In de laatste minuut van de wedstrijd Vitória Guimarães-SL Benfica, stand 0-1, zoomde de regie in op de Hongaarse invaller aan Benfica-zijde, Miklós Fehér. De spits, die het doelpunt van teamgenoot Fernando Aguiar had voorbereid, was lachend in beeld. Hij had een gele kaart ontvangen wegens tijdrekken en leek de vermaning niet al te serieus op te vatten. Wat er dan gebeurd is onwerkelijk en angstaanjagend tegelijk.

Fehér veegt zijn haar, dat door de stromende regen uit model is geraakt, achterover. Hij draait zich om zodat het witte nummer 29, zijn naam en de reclame op de achterkant van het shirt goed te zien zijn. De camera blijft op Fehér gericht. Die buigt voorover, om vervolgens achterover in het gras te vallen. Wat opvalt is dat de ernst van zijn valpartij direct opgemerkt wordt. Spelers van Benfica en Vitória snellen op Fehér af en tillen hem een klein beetje overeind. Dit om te voorkomen dat de Hongaar zijn tong in zou slikken. Enkele minuten later wil een ambulance met daarin Miklós Fehér het stadion van Guimarães uitrijden. Argel, centrale verdediger van Benfica opent nog snel de deur en roept: ‘laat hem niet doodgaan’. Maar het zou te laat zijn. Fehér wordt doodverklaard drie uur nadat zijn lichaam het gras toucheerde.

feher-2

Vierentwintig en een half jaar eerder, op 20 juli 1979, kwam Miklós Fehér ter wereld in het Hongaarse Tatabánya. Van 1995 tot 1998 speelde ‘Miki’ in de Hongaarse competitie bij Györi ETO. FC Porto merkte de prestaties van Fehér op. De drieëntwintig goals die Fehér produceerde in vijfenzestig wedstrijden voor Györi leverde een transfer op en het debuut van de spits in het nationale elftal. Op 10 oktober 1998 kwam hij in Bakoe voor het eerst in actie namens Hongarije. Het debuut werd bekroond met een doelpunt en Fehér had een aandeel in de 0-4 zege. Bij FC Porto kwam zijn carrière maar moeilijk van de grond, hetgeen hem op twee verschillende periodes van verhuur kwam te staan. Eerst bij Salgueiros, later nog bij Sporting Braga. Een ruzie tussen zijn zaakwaarnemer en de voorzitter van FC Porto dreven Fehér uiteindelijk definitief weg van het Estádio do Dragão.
In 2002 trachtte Miklós Fehér zijn carrière nieuw leven in te blazen met een overstap naar de aartsrivaal van FC Porto, Benfica. Ook hier moest hij het voornamelijk doen met invalbeurten en als gevolg daarvan stokte de productie van doelpunten. Fehér zou slechts zeven goals maken in twee seizoenen Lissabon. Desalniettemin werd Fehér binnen de club gewaardeerd om zijn tomeloze inzet en kracht. Het shirt met nummer 29 mag nooit meer door iemand anders binnen de club gedragen worden. Ook plaatste Benfica een buste met een karakteristieke houding van Fehér bij de hoofdingang van Estádio de Luz. Zijn hand op zijn borst. Ter herinnering aan het laatste wat hij de voetbalwereld schonk: zijn lach in de stromende regen van Guimarães. Helaas had de dood een seconde eerder al naar Miklós Fehér gelachen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s