Terugblik 2016: Genieten met een zwarte rand

Misschien is dat nog wel het mooiste van een nieuw jaar, lekker terug kijken naar het vorige jaar. Ook in 2016 viel er ontzettend veel te genieten maar toch zal er voor altijd een zwart randje om dit jaar hangen.

Man, man, man wat hadden we weer een ontknoping in onze eigen Eredivisie. Danny Makkelie zou de schlemiel worden tot die ene goal van Bryan Smeets. Hij werd de held van alle PSV’ers, misschien wel tegen wil en dank. Ajax droop af, PSV organiseerde een polonaise met Danny Makkelie voorop. Want wie sprak er nog over die onterecht gegeven penalty in de Arena tegen FC Utrecht?

Een verrassende kampioen dus in Nederland. Wie had gedacht dat De Graafschap Ajax twee punten af zou snoepen. Een klein sprookje kan je het noemen. Maar hoe noem je het seizoen van Leicester City dan wel niet? Leicester City. Ja het stond er echt. Leicester City werd kampioen van Engeland. Nog één keer dan: Leicester City werd kampioen van Engeland. Vardy, Mahrez, Schmeichel en Kanté, allemaal werden ze helden in de voetballerij. Voor altijd in de geschiedenisboeken. Eindelijk konden we zien dat geld niet alles kan verslaan. Wat kan voetbal dan toch mooi zijn.

leicester-city-kampioen07-05-2016
Het sprookje van Ranieri en de zijnen

La undécima is een feit. Real Madrid won voor de elfde keer de Europa Cup I. Elf keer de beste van Europa. Weer was het stadgenoot Ateltico te sterk en weer lukte het niet na 90 minuten. De vechtmachines van Diego Simeone waren net iets te veel uitgeput na een seizoen lang bikkelen. Wie anders dan Cristiano Ronaldo schoot de Koninklijke naar de winst. Terecht? Als je wint, ben je altijd de terechte winnaar.

Real Madrid v Club Atletico de Madrid - UEFA Champions League Final
Voor de 11e keer de beste van Europa

Datzelfde geldt voor Portugal. Aan de hand van diezelfde Ronaldo werd Portugal Europees Kampioen. Over verrassingen gesproken. Portugal past prachtig in het rijtje PSV – Leicester City – Portugal. Niemand had er een cent voor gegeven maar met passie, strijdlust en soms een beetje geluk kan men heel ver komen. Heel Frankrijk had de dag na de finale al vrij gevraagd want van Portugal moest te pakken zijn. Nee dus!

Maar het was niet alleen genieten in 2016. Sommige helden namen afscheid van het voetbal. Denk aan Didier Drogba, Steven Gerrard en Ronaldinho. Allemaal helden die we helaas niet meer in actie zullen zien. We zullen er van moeten genieten op videobanden en DVD’s.

We hadden weer een penaltysyndroom. Dit keer niet het Nederlands elftal maar PSV  werd er mee besmet. Over, naast, op de keeper, op de paal. Alles behalve tegen het netje. De herinneringen gaan automatisch terug naar 1996, 1998 en 2000. Maar één troost  voor alle PSV’ers: ook het Nederlands elftal kwam er overheen.

De grootste vraag die dit jaar eigenlijk wel beantwoordt werd was de vraag of het voetbal nog puur is. Nee luidt het antwoord. Het is pure commercie. 105 miljoen euro werd er betaald voor Paul Pogba. Prima speler, begrijp me niet verkeerd. Maar 105 miljoen euro is best wel veel geld. Voetbal puur? Nee in mijn ogen niet. Of de emotie in het voetbal puur is? Jazeker en dat zal het altijd blijven. Gelukkig maar.

maxresdefault
Paul Pogba terug in Manchester, het heeft wat mogen kosten

We waren er niet bij. Dat is het gevoel dat blijft overheersen na een zomer zonder oranje. De huizen werden niet versierd, de pleinen bleven leeg en in de kroegen viel niets te beleven. Een toernooi zonder Oranje. We hadden het in 2002 en nu dus weer. Laat het alsjeblieft nooit meer gebeuren.

Het einde van dit jaar werden we opgeschrikt door het nieuws over Chapecoense. Het Braziliaanse team dat de finale van de Copa Sudamericana ging spelen. De eindbestemming haalden ze echter nooit. De benzine bleek op te zijn. Wat vallen alle bovenstaande herinneringen dan toch in het niet. De keeper van het team ging nog naar het ziekenhuis om gered te worden maar het mocht helaas niet baten. ‘Laat me maar gaan, mijn vrienden staan op me te wachten in de hemel. Volgens mij hebben ze nog een keeper nodig.’ De laatste woorden  zouden geschreven kunnen zijn door een gerenommeerd dichter, maar het was een doodeenvoudige keeper. De woorden gaan als een schok door je lijf.

864x486
Chapecoense

Datzelfde gevoel had je bij het overlijden van Johan Cruijff. We waren het land van tulpen, klompen en Johan Cruijff. De man heeft gevochten maar uiteindelijk verloren. Na zo veel overwinningen kon hij zijn laatste wedstrijd helaas niet winnen. Cruijff gaat nooit dood werd er gezegd. De waarheid is hard.

terugblik-3
Bedankt, Johan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s